Rezerwat przyrody Las Kabacki im. Stefana Starzyńskiego, tak bowiem brzmi pełna nazwa tego kompleksu leśnego, posiada tyleż samo rowerowych zwolenników, co i przeciwników. Głównym argumentem przeciwników jeżdżenia po lesie jest fakt, że odwiedzają go tłumy warszawiaków. Dzieje się tak zwłaszcza w pogodne, weekendowe dni oraz w wakacje. Nigdy nie zapomnę widoku, jaki zastałem na polanie w Powsinie podczas długiego weekendu majowego w ubiegłym roku. Dość powiedzieć, że było tak ciasno, jak na plaży podczas urlopowego szczytu.

Ale oprócz wakacji i weekendów w roku jest jeszcze ok. 200 dni, kiedy do Lasu Kabackiego można się wybrać na wycieczkę rowerową. Ja najczęściej po lesie jeżdżę jesienią, kiedy warunki atmosferyczne są mniej sprzyjające. Las stanowi świetną barierę dla wiatru i deszczu. Poza tym w tym czasie w lesie przebywa dużo mniej osób. Można więc w spokoju pojeździć po leśnych dróżkach, a jak nam się poszczęści, to spotkamy sarny.

Niestety, w lesie nie można jeździć po wszystkich ścieżkach. Ścieżki, na których mogą poruszać się rowerzyści, są oznakowane i prowadzą w kierunku północ-południe (przedłużenie ul. Moczydłowskiej od strony osiedla Wyżyny, ul. Załogi Samolotu Kościuszko i przedłużenie ul. Nowoursynowskiej w stronę polany w Powsinie) oraz zachód-wschód (kierunek Puławska-Powsin i Puławska-metro Kabaty). Łatwo te drogi poznać, gdyż są szerokie. Węższe ścieżki, które co chwila przecinają szlaki pieszo-rowerowe, są przeznaczone wyłącznie dla spacerowiczów. Mimo ograniczonej liczby tras, mamy i tak kilkanaście kilometrów ścieżek rowerowych wytyczonych po lesie, a główna pętla rowerowa ma około 10 km – szczegóły na mapce niżej).

Jeżeli chodzi o trudność tras, to należą one do łatwych. Praktycznie płaskie i bez wystających korzeni (utrudnienia tego typu są tylko na bocznych ścieżkach), prowadzą po ubitych ścieżkach leśnych. Ścieżki są całkowicie przejezdne i idealnie nadają się na jazdę rekreacyjną. Wyczynowców zapraszam na niesprzyjającą pogodę, kiedy robią się utrudnienia w postaci błotnistych kałuży i śliskiego podłoża.

W Lesie Kabackim, oprócz ścieżek pieszo-rowerowych jest kilka innych atrakcji. W części zachodniej położona jest baza wojskowa – Centrum Operacji Powietrznych oraz 21 Ośrodek Dowodzenia i Naprowadzania, odpowiedzialne za obronę powietrzną odpowiednio całego kraju i stolicy.

W części zachodniej lasu znajduje się również pomnik ofiar katastrofy lotniczej samolotu Kościuszko, który rozbił się w Lesie Kabackim w 1987 roku. Katastrofa lotnicza z 1987 jest jak dotąd najtragiczniejszą, jaka miała miejsce w Polsce.

Główną atrakcją wschodniego krańca lasu jest Skarpa Powsińska, a na niej Park Kultury (boiska do gier zespołowych, muszla koncertowa, polana na ogniska) oraz sąsiadujący Ogród Botaniczy PAN. To w tej części rezerwatu wolny czas spędza najwięcej warszawiaków.

Warto na koniec podkreślić, że dojazd rowerem do Lasu Kabackiego jest wyborny. Można dojechać ścieżkami rowerowymi na dwa sposoby. Pierwszy to jazda ścieżką rowerową, która biegnie wzdłuż Alei KEN (kontynuacja ścieżki od Doliny Służewieckiej). Na Natolinie można pojechać na zachód do ulicy Stryjeńskich, a następnie skręcić w prawo w ulicę Moczydłowską, która doprowadzi do zachodniej części Lasu Kabackiego. Alternatywnie dojeżdżamy do końca KEN i znajdziemy się mniej więcej w środkowej części północnego skraju lasu, przy technicznej stacji metra. Druga droga dojazdowa prowadzi od Wilanowa, szeroką ścieżką rowerową wzdłuż Powsińskiej i Łukasza Drewny. Skręcając w prawo w centrum Powsina, na końcu ścieżki rowerowej, a następnie w lewo na rozjeździe, dojedziemy do zachodniego krańca lasu i do Parku Kultury w Powsinie.

Z Lasu Kabackiego możemy jechać dalej na południe, np. do Konstancina-Jeziorna, lub do Zalesia Górnego. Ale o tym w kolejnych wpisach.

Wycieczkę można zacząć np. od stacji metra Kabaty (na załączonej mapce ślad GPS zaczyna się od skrzyżowania Stryjeńskich i Belgradzkiej). Ścieżka rowerowa wzdłuż Alei KEN to stosunkowo nowa, brukowana trasa. Niestety, w wielu miejscach jest poprzecinana drogami wyjazdowymi z osiedli. Stąd co chwila trzeba się zatrzymywać na światłach lub też redukować prędkość. Co prawda mamy pierwszeństwo przejazdu, ale często zdarza mi się na tej trasie, że kierowcy nie zauważają rowerzystów i wymuszają pierwszeństwo.

Długa prosta kończy się przy stacji metra Ursynów. Ścieżka rowerowa odbija w lewo i biegnie kilkadziesiąt metrów wzdłuż ulicy Surowieckiego, a następnie odchodzi w lewo. Przejeżdżając pod mostkiem dojedziemy do parku Romana Kozłowskiego i słynnej Kopy Cwila. Warto podjechać na górkę, z ktorej rozciąga się ładna panorama na Dolinę Służewiecką.

Ścieżka rowerowa z Kopy Cwila prowadzi dalej Doliną Służewiecką, a za skrzyżowaniem z Wilanowską – Aleją Generała Władysławawa Sikorskiego. Począwszy od Doliny Służewieckiej, ścieżka jest asfaltowa, aczkolwiek miejscami mocno nierówna. Na szczęście jest szeroka i można komfortowo jechać aż do skrzyżowania z ul. Sobieskiego. Na skrzyżowaniu tym skręcamy w prawo i jedziemy wzdłuż Sobieskiego aż do skrzyżowania z Wilanowską. Za skrzyżowaniem przejeżdżamy przez mostek na kanale i jedziemy ścieżką wzdłuż kanału. Wilanowska łączy się z Przyczółkowską. Możemy tutaj zrobić sobie przerwę i odwiedzić Pałac w Wilanowie, lub pojechać ścieżką rowerową wzdłuż Przyczółkowskiej, w kierunku południowym (na Konstancin).

Ścieżka rowerowa wzdłuż Przyczółkowskiej to zdecydowanie moja ulubiona ścieżka rowerowa w Warszawie. Jest szeroka i wyłącznie dla rowerów. Dowód – trasa ta w ciepłe, słoneczne dni i weekendy przeżywa prawdziwe oblężenie warszawiaków – rowerzystów, biegaczy, spacerowiczów i rolkarzy.

To, co dobre, szybko się kończy. Tak też jest ze ścieżką rowerową, która niknie w Powsinie, Aby wrócić do Warszawy, na skrzyżowaniu z Przekorną skręcamy w prawo i jedziemy w stronę Lasku Kabackiego. Na rozjeździe możemy jechać na dwa sposoby: przez las (skręt w lewo) i wzdłuż lasu (skręt w prawo). Ja proponuję skręt w prawo. Po 1,5 km dojedziemy krzyżówki, na której droga w lewo pnie się pod górę. Jest to ul. Podgrzybków, którą dojedziemy do Kabat. Po pokonaniu podjazdu, skręcamy 2 razy w prawo. Przy skrzyżowaniu zaczyna się ścieżka rowerowa, która ulicą Relaksową, a następnie Wąwozową (skręt w lewo) doprowadzi nas do stacji metra Kabaty.

Trasę polecam wszystkim – dobra zarówno na trening (w mieście dużo interwałów ) jak i na przejażdkę rodzinną. Poniżej zapis GPS jednego z moich przejazdów tą drogą.

Przebieg trasy

(Metro Kabaty) – (ul. Wąwozowa) – (u. Relaksowa) – (ul. Nowoursynowska) – (ul. Podgrzybków) – (ul. Gąsek) – (ul. Przekorna) – Powsin – Bielawa – Okrzeszyn – Obórki – Ciszyca – Opacz – Łęg – Czernidła – Gassy – Obory – Konstancin-Jeziorna – Habdzin – Opacz – Ciszyca – Obórki – Okrzeszyn – Powsin – (powrót tą samą drogą do Metra Kabaty)

Dane wycieczki

Długość trasy: 45,9 km Charakter trasy: płaska Orientacyjny czas: 2h 30 min

Opis trasy

Wycieczkę zaczynamy przy stacji metra Kabaty. Po Kabatach poruszamy się ścieżką rowerową. Najpierw jedziemy ul. Wąwozową na zachód, w stronę ul. Relaksowej. Na końcu Wąwozowej skręcamy w prawo (na południe) i kontynuujemy przejazd aż do skrzyżowania z Kabacką i skręcamy w lewo. Dojeżdżamy do Nowoursynowskiej, tutaj kończy się ścieżka rowerowa. Skręcamy w prawo, i po 50 metrach w lewo. Dojeżdżamy do ul. Podgrzybków. Jest tu ostry zjazd w dół. Uwaga, bo można się rozpędzić do 50 km/h, ale zjazd szybko się kończy skrzyżowaniem. Tym skrótem jeździ dużo samochodów, więc należy zachować ostrożność.

Jesteśmy na ulicy Gąsek, która prowadzi wzdłuż wschodniej granicy Lasku Kabackiego. Jedziemy tą drogą aż do skrzyżowania. Uwaga, bo wyjeżdżamy z drogi podporządkowanej, a główną wiele samochodów dojeżdża do Parku Kultury w Powsinie. My skręcamy w lewo, w ul. Przekorną.

Ul. Przekorną jedziemy prosto przez skrzyżowanie i tak dojeżdżamy do centrum Powsina. Skręcamy w prawo, w ul. Przyczółkową. Po prawej miniemy kościół. Po kilkuset metrach, za cmentarzem, skręcamy w lewo. Po chwili mijamy znak informacyjny, że wyjechaliśmy już z Warszawy. Hura! 5 km i jesteśmy poza Warszawą .

Po lewej stronie będziemy widzieli pola, które ciągną się aż do Okrzeszyna. My dojeżdżamy do Bielawy i tam skręcamy na dwóch kolejnych krzyżówkach w lewo (uwaga, bo na pierwszej musimy ustąpić pierwszeństwa, a jest kiepska widoczność).

Do Okrzeszyna jedziemy, mając po obydwu stronach łąki i pola. Jeżeli będziecie mieli szczęście, to możecie spotkać sarny, które czasem przychodzą tutaj na popas.

Na początku Okrzeszyna skręcamy w prawo, przejeżdżamy przez tory i dalej prosto, aż do mostku nad rzeką. Dalej droga asfaltowa prowadzi do Ciszycy. Możemy jechać albo asfaltem, albo wałem przeciwpowodziowym, który biegnie wzdłuż drogi. Wałem jedzie się wprawdzie wolniej, ale mamy ładny widok na Wisłę i rezerwat Wyspy Świderskie.

W Ciszycy droga asfaltowa odbija od wałów i prowadzi na zachód. My jedziemy asfaltem. Droga jest tu nowa, więc bardzo równa i “szybka”. Jedziemy nią aż do Opaczy. W tej miejscowości będziemy jechali wzdłuż jeziorka. Natomiast za miejscowością skręcamy w lewo i jedziemy do miejscowości Łęg, następnie przez Czernidła dojeżdżamy do Gass. W Gassach możemy dojechać do końca drogi, która kończy się krótkim wałem nad Wisłą. W pogodne dni przyjeżdża tutaj dużo osób popatrzeć na Wisłę. Roztacza się stąd też piękny widok na wspomniany już wcześniej rezerwat Wysp Świderskich. Krążą też plotki, że wkrótce uruchomiony zostanie prom w tym miejscu na drugą stronę rzeki. Byłaby to świetna informacja dla osób, które chciałyby pojeździć również na prawym brzegu rzeki.

Z Gass wyjeżdżamy drogą, która skręca w lewo za przystankiem autobusowym. Czeka nas dłuuuga prosta przez pola. Zanim dojedziemy do Obór, przejedziemy przez mały las. Jest to fragment Rezerwatu krajobrazowego Skarpa Oborska. Jest to teren bagnisty. Po obfitych deszczach las bywa zalany, co tworzy nie lada widoczek.

Za laskiem zaczynają się Obory. My jedziemy cały czas prosto. Aby dojechać do Konstancina, musimy się wspiąć około 100 metrowym podjazdem na skarpę. Do centrum dojeżdżamy ul. Literatów, skręcamy w lewo, w ulicę Mickiewicza. Dojeżdżamy do głównej drogi prowadzącej z Góry Kalwarii do Warszawy. Na tym skrzyżowaniu skręcamy w prawo, w ul. Wilanowską, a na rondzie w prawo, w kierunku Ciszycy. Będziemy jechali teraz Aleją Wojska Polskiego. Na samym końcu miasta, po lewej stronie nad jeziorkiem będziemy mieli piękny widok na Warszawskie zakłady Papiernicze.

Asfaltowa droga będzie nas prowadziła w stronę Ciszycy. Zanim do niej dojedziemy, miniemy Habdzin, a następnie dobrze już nam znaną Opacz. Wracamy tą samą drogą, którą jechaliśmy wcześniej i dojeżdżamy do Okrzeszyna. Tutaj możemy albo wracać znaną już nam drogą do Powsina (w lewo) albo zrobić małą pętlę przez Okrzeszyn (skręcić w prawo).

Droga w prawo prowadzi przez Okrzeszyn. 1,5 km dalej za miejscowością po lewej stronie zobaczymy niewielkie Jezioro Lisowskie, wiosną i latem chętnie odwiedzane przez wędkarzy. Ul. Rosochata doprowadzi nas z powrotem do Powsina. Na skrzyżowaniu z główną drogą (koło placu zabaw) skręcamy w lewo. Jedziemy do skrzyżowania i na nim skręcamy w prawo. Jest to dobrze nam znana droga, którą jechaliśmy wcześniej. Tą samą trasą wracamy do Metra Kabaty.

Poniżej zamieszczam ślad GPS tej trasy.

Już wkrótce na stronie pojawią się opracowania pierwszych tras rowerowych. Będą to propozycje zarówno dla początkujących, jak i zaawansowanych entuzjastów dwóch kółek. Będę opisywał zarówno trasy krótkie, do 30 km, jak i propozycje wycieczek średnio dystansowych  - do 60 km.  Oprócz opisów możecie liczyć na mapkę w wersji cyfrowej, ślad gps trasy oraz zdjęcia.

Oprócz tras na blogu będę starał się zamieszczać informacje przydatne dla rowerzystów z Warszawy i okolic. Będą więc newsy o wydarzeniach rowerowych – targach, maratonach i innych happeningach.

Serdecznie zapraszam do aktywnego uczestniczenia w życiu serwisu. Mile widziane są komentarze i własne propozycje tras.

Z rowerowym pozdrowieniem, Rafał